Skocz do zawartości

Masz ważną informację? Prześlij nam tekst, zdjęcia czy filmy na WhatsApp - 739 008 805. Kliknij tutaj!

LM.plWiadomościGrzegorz Pińkowski we wspomnieniach syna. „Tata zawsze wiedział, gdzie płynąć”

Grzegorz Pińkowski we wspomnieniach syna. „Tata zawsze wiedział, gdzie płynąć”

Dodano:
Grzegorz Pińkowski we wspomnieniach syna. „Tata zawsze wiedział, gdzie płynąć”
Wspomnienia

Archiwum prywatne

Był legendą konińskiego windsurfingu, mistrzem i niezwykłym ojcem. Michał Pińkowski wspomina tatę, jego sportowe sukcesy i walkę z chorobą.

Pozostawił po sobie dziesiątki medali, pucharów i dyplomów. Jednak jego historia to coś więcej niż sportowe sukcesy. To opowieść o człowieku niezwykle samodzielnym, upartym i konsekwentnym, który przez całe życie podążał własną drogą. Grzegorz Pińkowski, jeden z pionierów windsurfingu w regionie konińskim, reprezentant Polski i wielokrotny medalista najważniejszych imprez sportowych, zmarł 11 czerwca 2026 roku w wieku 71 lat. Wspomina go syn Michał, który odziedziczył po ojcu pasję do wiatru, wody i żagli. – Tata zawsze wiedział, gdzie płynąć – mówi.

Mistrz, który nigdy nie przestał walczyć

Grzegorz Pińkowski przez ponad 45 lat był związany z deską i żaglem. Wieloletni członek Klubu Żeglarskiego KWB Konin, reprezentant Polski, medalista mistrzostw kraju, Europy i świata. Należał do pionierów windsurfingu w regionie konińskim. Największe sukcesy w pierwszym okresie kariery odnosił w latach 80. XX wieku. Był członkiem kadry narodowej i medalistą mistrzostw Polski w klasach olimpijskich.

Marzył o występie na igrzyskach olimpijskich w Los Angeles w 1984 roku oraz w Seulu w 1988 roku. Kiedy nie udało mu się zakwalifikować, na kilka lat wycofał się z rywalizacji. Wrócił w 1992 roku, by kontynuować swoją sportową przygodę w klasie Raceboard.

Przez kolejne dekady udowadniał, że o sukcesie nie decydują wyłącznie młodość i siła fizyczna, ale również doświadczenie, determinacja i umiejętność podejmowania właściwych decyzji. W 2023 roku został mistrzem świata w klasie Raceboard w kategorii Super Veteran (65+). Rok później wywalczył tytuł drugiego wicemistrza Europy. Ostatnie medale zdobywał już wtedy, gdy oprócz sportowych rywali musiał mierzyć się z poważnymi problemami zdrowotnymi. Dziś jego syn patrzy na te osiągnięcia z jeszcze większym podziwem.

– Zostało wiele medali, pucharów i dyplomów. Ale dla mnie szczególną wartość mają te ostatnie. Tata zdobywał je już po operacjach kręgosłupa, kiedy miał niedowład jednej nogi. Sam fakt, że w takim stanie potrafił nadal pływać na desce i rywalizować na najwyższym poziomie, był czymś niezwykłym. Musiał zmienić swoją technikę, nauczyć się operować deską praktycznie jedną nogą. A przecież jednocześnie zmagał się z chorobą nowotworową, z którą ostatecznie przegrał. Dla mnie te medale są przede wszystkim świadectwem jego ogromnej woli walki i siły charakteru – opowiada Michał Pińkowski.

Chłopak, który musiał znaleźć własną drogę

Grzegorz Pińkowski jako nastolatek przyjechał z okolic Szczecina do Konina, by rozpocząć naukę w szkole górniczej. Miał zaledwie 14 lat. Z dala od rodzinnego domu szybko musiał nauczyć się samodzielności i radzenia sobie z codziennymi trudnościami.

– Tata nie miał łatwego charakteru, ale myślę, że żeby go zrozumieć, trzeba poznać drogę, którą przeszedł. Jako czternastoletni chłopak przyjechał do Konina, właściwie zdany tylko na siebie. Bardzo wcześnie musiał nauczyć się samodzielności i odpowiedzialności za własne decyzje. Jestem przekonany, że właśnie te doświadczenia w dużej mierze ukształtowały jego charakter – wspomina syn.

Sport towarzyszył mu od młodości, choć początkowo nie był to windsurfing. Trenował gimnastykę, grał w tenisa stołowego, spędzał wiele czasu na sali gimnastycznej. Podczas otwarcia basenu w konińskiej hali Rondo skakał z wieży do wody. Rozwijał sprawność, odwagę i koordynację ruchową, które później okazały się niezwykle przydatne na desce. Samodzielność, której nauczył się w młodym wieku, z czasem stała się jedną z jego najbardziej charakterystycznych cech. Nie należał do ludzi, którzy łatwo rezygnowali z obranego celu.

– Tata był człowiekiem, który przez całe życie szedł pod wiatr. Potrafił zmagać się z przeciwnościami i nawet wtedy, kiedy warunki nie sprzyjały, szukał sposobu, żeby dotrzeć do celu. Na wodzie zresztą też „pod wiatr” był mistrzem. Myślę, że ta umiejętność radzenia sobie w trudnych warunkach towarzyszyła mu zarówno w sporcie, jak i w codziennym życiu – podkreśla Michał.

strona 1 z 2
strona 1/2
Grzegorz Pińkowski we wspomnieniach syna. „Tata zawsze wiedział, gdzie płynąć”
Grzegorz Pińkowski we wspomnieniach syna. „Tata zawsze wiedział, gdzie płynąć”
Grzegorz Pińkowski we wspomnieniach syna. „Tata zawsze wiedział, gdzie płynąć”
Grzegorz Pińkowski we wspomnieniach syna. „Tata zawsze wiedział, gdzie płynąć”
Grzegorz Pińkowski we wspomnieniach syna. „Tata zawsze wiedział, gdzie płynąć”
Grzegorz Pińkowski we wspomnieniach syna. „Tata zawsze wiedział, gdzie płynąć”
Grzegorz Pińkowski we wspomnieniach syna. „Tata zawsze wiedział, gdzie płynąć”
Grzegorz Pińkowski we wspomnieniach syna. „Tata zawsze wiedział, gdzie płynąć”
Grzegorz Pińkowski we wspomnieniach syna. „Tata zawsze wiedział, gdzie płynąć”
Grzegorz Pińkowski we wspomnieniach syna. „Tata zawsze wiedział, gdzie płynąć”
Grzegorz Pińkowski we wspomnieniach syna. „Tata zawsze wiedział, gdzie płynąć”
Grzegorz Pińkowski we wspomnieniach syna. „Tata zawsze wiedział, gdzie płynąć”
Grzegorz Pińkowski we wspomnieniach syna. „Tata zawsze wiedział, gdzie płynąć”
Grzegorz Pińkowski we wspomnieniach syna. „Tata zawsze wiedział, gdzie płynąć”
Grzegorz Pińkowski we wspomnieniach syna. „Tata zawsze wiedział, gdzie płynąć”
Grzegorz Pińkowski we wspomnieniach syna. „Tata zawsze wiedział, gdzie płynąć”
Grzegorz Pińkowski we wspomnieniach syna. „Tata zawsze wiedział, gdzie płynąć”
Grzegorz Pińkowski we wspomnieniach syna. „Tata zawsze wiedział, gdzie płynąć”
Potwierdzenie
Proszę zaznaczyć powyższe pole