Skarb z aukcji uratowany w ostatniej chwili. Kolekcja trafiła do Konina

Portrety i prace Emilii Bibianny Parczewskiej, uczennicy Olgi Boznańskiej, zostały ocalone przed rozproszeniem. Dzięki szybkiej reakcji i wsparciu lokalnego przedsiębiorcy wyjątkowa kolekcja trafiła do konińskiej biblioteki. 

- Wszystko zaczęło się od czujnego oka i szybkiej reakcji na jednej z grup antykwarycznych. Tuż przed świętami Bożego Narodzenia na aukcji pojawił się wyjątkowy zbiór – fragment dziedzictwa kulturowego Wielkopolski, który mógł zostać bezpowrotnie utracony - informuje Miejska Biblioteka Publiczna w Koninie na swojej stronie. 

Mowa o pracach malarskich Emilii Bibianny z Osowickich Nałęcz-Parczewskiej, artystki i uczennicy samej Olgi Boznańskiej. W skład kolekcji wchodzą nie tylko pejzaże i martwa natura, ale przede wszystkim portrety rodziny Nałęcz-Parczewskich. Wśród uwiecznionych postaci są m.in.: samej autorki – Emilii i Tadeusza Parczewskich, który zmarł na Syberii w Sławgorodzie, Halszki Parczewskiej, Erazma Parczewskiego - teścia Emilii, Alfonsa Parczewskiego, który był rektorem Uniwersytetu Wileńskiego.

Ryzyko było ogromne – poszczególne portrety mogły zostać wykupione przez różnych kolekcjonerów, co doprowadziłoby do rozbicia tego spójnego historycznie zbioru. Liczył się czas i zdecydowane działanie. Dzięki ogromnemu wsparciu jednego z konińskich przedsiębiorców, dla którego historia regionu ma wielkie znaczenie, udało się uratować kolekcję w całości. Ten niewielki, ale ważny pod względem tożsamościowym zbiór trafił już do Miejskiej Biblioteki Publicznej w Koninie, gdzie wzbogaci lokalne zasoby i stanie się świadectwem bogatej historii regionu.

Emilia Bibianna Parczewska (1877-1962) – artystka pochodziła z Poznania z rodziny Osowickich, otrzymała staranne wykształcenie, studiowała malarstwo w Krakowie, Dreźnie, Wiedniu i Paryżu (m. in. u Olgi Boznańskiej), wystawiała prace od 1914 r. w Poznaniu w Towarzystwie Sztuk Pięknych, w 1925 r. uczestniczyła w wystawie artystów pomorskich, indywidualne wystawy artystki odbyły się w Poznaniu w 1957 i 1960 r. oraz w Krakowie, należała do Związku Polskich Artystów Plastyków, akwarela była jej ulubioną techniką. Malarstwo było jej pasją, ale zapisała też piękną kartę patriotyczną (w czasie powstania wielkopolskiego należała do Polskiej Organizacji Wojskowej, w czasie II wojny światowej została wywieziona na Syberię) oraz jako organizatorka ruchu społeczno-narodowego na Pomorzu.

Alfons Józef Ignacy Parczewski h. Nałęcz, ps. „Niklot” (ur. 15 listopada 1849 w Wodzieradach, zm. 21 kwietnia 1933 w Wilnie) – polski prawnik, historyk, etnograf, regionalista, działacz społeczno-polityczny i narodowy, członek Stronnictwa Narodowo-Demokratycznego, współwłaściciel „Kaliszanina”, założyciel „Nowin Szląskich” (1884) i „Gazety Ludowej” (1896); w latach 1906–1912 poseł do I, II, III i IV Dumy Państwowej, członek Rady Stanu Królestwa Polskiego (1918), autor memoriału W sprawie zachodnich granic Polski (1919); profesor Uniwersytetu Warszawskiego (1915), profesor i rektor (1922–1924) Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie, członek Polskiej Akademii Umiejętności, prezes Towarzystwa Przyjaciół Nauk w Wilnie (1927–1933); lingwista, bibliofil.

Erazm Parczewski herbu Nałęcz (ur. 12 czerwca 1826 w Ociążu koło Kalisza, zm. 12 lipca 1915 w Belnie koło Świecia), polski działacz społeczno-narodowy na Pomorzu i Warmii. Był synem Bogusława Parczewskiego (1789–1864) i Magdaleny z Goreckich (1797–1880). W 1848 brał udział w powstaniu wielkopolskim, podczas którego został wzięty do niewoli i więziony w twierdzy kostrzyńskiej. Maturę zdał w 1849 w Królewskim Katolickim Gimnazjum w Ostrowie Wielkopolskim. Następnie studiował prawo na Uniwersytecie Śląskim im. Fryderyka Wilhelma we Wrocławiu. Po ukończeniu studiów krótko pracował w sądzie, po czym przez kilkanaście lat zarządzał majątkiem Lewków w Wielkopolsce.

Źródło: Miejska Biblioteka Publiczna w Koninie