Wawa, kawa i kobieca wystawa. Zabierzemy Was do stolicy!

W tym roku w ramach KONIN MIASTO KOBIET zabierzemy Was na dwie bardzo interesujące wystawy: „Kwestia kobieca: 1550-2025” oraz „Miasto kobiet” do Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie. Wyjazd organizujemy w sobotę, 7 marca, o g. 9.00 spod Galerii Wieża Ciśnień (zbiórka o g. 8.45).

Zwiedzanie wystaw odbędzie się o g. 13.00 (90 minut), a potem przejdziemy do Bistro Rumory na terenie muzeum, gdzie poczęstujemy Was kawą. Jeśli będziecie miały ochotę, możecie we własnym zakresie dokupić posiłek lub ciastko do kawy. Do Konina wrócimy ok. g. 19.00 (zależy od godziny wyjazdu).

Cena biletu to tylko 25 zł za osobę. W cenie są: koszty biletu do muzeum, oprowadzania, transportu, ubezpieczenia i kawy na miejscu. Liczba miejsc jest ograniczona.

Bilety są do kupienia w kasie DK Oskard lub online: KUP BILET

Dlaczego warto zobaczyć obie wystawy?

„Kwestia kobieca: 1550-2025”

Wystawa prezentuje blisko 200 prac kobiet – zarówno dzieła najnowsze, jak i obrazy artystek renesansowych, barokowych i dziewiętnastowiecznych. Ta, składająca się z dziewięciu części, wizualna opowieść stanowi świadectwo trwałej i dynamicznej działalności twórczej kobiet z ostatnich 500 lat. Pokazuje, że choć często niedoceniane i działające wbrew surowym zakazom społecznym, kobiety nieustannie realizowały swoją twórczą misję. Z determinacją wykorzystywały działania artystyczne, by potwierdzić i utrwalić swoją obecność oraz wagę indywidualnych przeżyć.

Celem wystawy, obok prezentacji zróżnicowanej twórczości kobiet, jest pokazanie siły tkwiącej w nowym podejściu do historii sztuki – takim, które domaga się sprawiedliwości, oddania głosu niewidzialnym i prowadzi do rewizji tak zwanego kanonu. Podczas oprowadzania przewodniczka poprowadzi grupę przez poszczególne rozdziały wystawy, poświęcone m.in. historycznym i mitologicznym przedstawieniom kobiet, autoportretom, edukacji artystycznej, macierzyństwu czy doświadczeniom wojennym.

* * * * *

„Miasto kobiet”

W Mieście kobiet możemy odnaleźć wielość perspektyw, które odnoszą się zarówno do znanych i ugruntowanych tematów badawczych związanych ze sztuką tworzoną przez artystki,  jak również śledzić przemiany aktualnej wrażliwości artystycznej w tym obszarze.  Z jednej strony w projekcie Z trzewi mamy do czynienia z feministycznym językiem sztuki oraz formą budowania wystawy, która ma również charakter polityczny, z drugiej w Innych jutrach kuratorki podważają ugruntowane feministyczne stawki. Dążą do skomplikowania obrazu sztuki tworzonej przez artystki poprzez wprowadzenie płynnych kategorii przebiegających w poprzek binarnych podziałów tożsamościowych na on i ona. Bardziej akademickie podejście proponuje Wiktora Szczupacka, upominając się o pominiętą historię feministycznej emancypacji w PRL-u. Aktywistyczny punkt widzenia przedstawia Karolina Gembara, pokazując z bardzo współczesnej perspektywy walkę o prawa reprodukcyjne.