Kto znajdzie się na muralu społecznym w Koninie? Zdecyduj w głosowaniu!

Partnerem głównym akcji jest

Trzy kobiety i trzech mężczyzn znajdzie się na pierwszym w Koninie muralu społecznym. To wy zdecydujecie, kto się na nim znajdzie! Głosowanie ruszy już w poniedziałek.

Pomysłodawcą akcji jest Mateusz Dryjer z XC Studio Kreatywne, który realizuje projekt artystyczny LNW – Lokalny Narrator Wizualny. Jego celem jest oddziaływanie obrazem oraz przybliżanie historii miejsc, gdzie powstaje mural. Dzieło w stylu Andy’ego Warhola powstanie na budynku SPSS Społem „Raj” przy ul. Chopina w Koninie. Głównym partnerem akcji jest Zakładu Utylizacji Odpadów w Koninie. Bohaterów muralu wybierzemy wspólnie, w głosowaniu.

Portal LM.pl, razem z Mateuszem Dryjerem oraz Damianem Kruczkowskim, dyrektorem Miejskiej Biblioteki Publicznej w Koninie, wybrał 12 osób ważnych dla miasta. Od jutra, 22 września, do 30 września odbywać się będzie głosowanie, w którym wybierzemy wspólnie bohaterów muralu.

Poniżej sylwetki wszystkich kandydatów:

Janina Weneda, a właściwie Janina Perathoner z domu Wdzięczna, urodziła się 26 czerwca 1926 roku w Koninie. Była bibliotekarką i nauczycielką, a twórczością pisarską zajęła się po przejściu na emeryturę. Zadebiutowała w 1987 roku powieścią „Słowiana”. W jej dorobku literackim znalazły się również: „Doktor Zemelius. Powieść biograficzna”, „Miecz i miłość”, „Opowieść milowego słupa”, „Zmierzch chwały” i „Zapomniany mocarz”. W 2010 roku, z powodu pogarszającego się stanu zdrowia, przeniosła się do Domu Pomocy Społecznej w Koninie. W 2012 roku przekazała miastu cały swój majątek — dom z ogrodem przy ul. Staszica (dzisiaj to Willa Weneda) oraz prawa autorskie do swoich książek. Zmarła 29 stycznia 2014 roku. Jej imieniem uhonorowano jedno z rond w starej części Konina, niedaleko domu pisarki.

Stefania Esse z domu Petschke urodziła się 11 maja 1876 roku w Koninie. Była nauczycielką, działaczką społeczną i oświatową. Po ukończeniu gimnazjum żeńskiego w Kaliszu uzyskała patent nauczycielki domowej w Instytucie Kształcenia Nauczycieli Szkół Średnich w Petersburgu. Na początku XX wieku była nauczycielką w pensji Heleny Semadeni i Janiny Komornickiej. Podczas I wojny światowej była członkinią Polskiej Organizacji Wojskowej. Pracowała jako nauczycielka języków obcych m.in. w Szkole Handlowej, Gimnazjum Humanistycznym, Żeńskim Gimnazjum Matematyczno-Przyrodniczym i Gimnazjum Żeńskim im. Królowej Jadwigi w Koninie. Jej wychowankami byli m.in. Witold Sztark i Mieczysław Bekker. W 1933 roku przeszła na emeryturę. Przyjaźniła się z Zofią Urbanowską. Była właścicielką kamienicy zwanej „Konińskim Wawelem”, która w tym roku została wyburzona. Angażowała się w działalność ekumeniczną, kulturalną i patriotyczną. Podczas II wojny światowej prowadziła tajne nauczanie. Zmarła 25 grudnia 1959 roku.

Jan A.P. Kaczmarek — kompozytor uhonorowany statuetką Oscara za muzykę do filmu „Marzyciel”. Urodził się 29 kwietnia 1953 roku w Koninie. Jako uczeń I Liceum Ogólnokształcącego w Koninie skomponował muzykę do hymnu szkolnego. W 1989 roku osiadł w Los Angeles, gdzie żył i pracował przez wiele lat. Skomponował muzykę do ponad 70 filmów długometrażowych i dokumentalnych. Był członkiem Amerykańskiej Akademii Filmowej i Europejskiej Akademii Filmowej. W 2004 roku powołał do życia Instytut Rozbitek, który zajmował się działalnością edukacyjną i produkcją artystyczną. Był też twórcą i dyrektorem Transatlantyk Festival, którego pierwsza edycja odbyła się w 2011 roku w Poznaniu. Często i chętnie odwiedzał Konin. Zmarł 21 maja 2024 roku w Krakowie.

Mieczysław Bekker — naukowiec i inżynier, urodził się 25 maja 1905 roku w Strzyżowie. W 1908 roku jego rodzina przeniosła się w okolice Konina (Cukrownia Gosławice). Ukończył Gimnazjum im. Tadeusza Kościuszki w Koninie (obecnie I LO), a po studiach na Politechnice Warszawskiej rozpoczął pracę w Instytucie Badań Inżynierii, gdzie zajmował się próbami laboratoryjnymi i terenowymi nowych pojazdów dla Wojska Polskiego. W 1956 roku wyjechał do Stanów Zjednoczonych, gdzie prowadził wykłady. Był też dyrektorem Instytutu Badań koncernu samochodowego General Motors w Santa Barbara. W 1961 roku wziął udział w konkursie NASA na pojazd zdolny do poruszania się po Księżycu. Wspólnie z zespołem konstruktorów stworzył pojazd księżycowy LRV, który wziął udział w misji Apollo. Po przejściu na emeryturę prowadził aktywny tryb życia. Pracował w komitecie rady naukowej przy prezydencie USA i współpracował z instytucjami wojskowymi USA oraz Kanady jako doradca i rzeczoznawca.