Pod parasolami przy samych Alejach 1 Maja. Bez spalin i hałasu

Lubię zdjęcia tarasu przed „Kolorową” z ludźmi chroniącymi się przed słonecznym światłem pod parasolami. Dzisiaj już ich tam nie ma, a najpopularniejszą w latach sześćdziesiątych konińską restaurację zastąpiły sklepy i rozmaite punkty usługowe.

To mógł być 22 lipca, bo latem to było najważniejsze w PRL święto, z okazji którego wywieszano w oknach flagi. A ponieważ był to okres urlopowy, jubileusz Polski Ludowej nigdy nie miał tego rozmachu co na przykład 1 maja. Ale bez względu na okazję czy jej brak ludzie wychodzili na ulicę i spędzali razem wolny czas. Wygrodzony taras – na zdjęciu widać, że tamtędy nie dało się przejść – znajdował się w centrum nowego Konina i pozwalał ogarnąć wzrokiem niemal całą ulicę. A że ruch samochodowy był niewielki, nikomu nie przeszkadzał hałas ani spaliny.

Na wyłożonej bazaltową kostką jezdni Alei 1 Maja mamy iście muzealny przegląd socjalistycznej motoryzacji. W środku towarowy żuk, za nim przerobiona na półciężarówkę warszawa, z kolei w prawym dolnym rogu jakiś motocykl a z lewej archaicznie wyglądający garbus (znawcy na pewno rozpoznają marki obu tych pojazdów).

No i znów pięknie ozdabiające ulicę neony „restauracja”, „Kolorowa” i „kawiarnia”. Bardzo mi ich brakuje, bardziej niż samego lokalu.

Fot. Mieczysław Majewski

Dziękuję Andrzejowi Majewskiemu za udostępnienie zdjęcia z rodzinnego archiwum.