Więcej niż nauczyciel. Upamiętnienie Kazimierza Gmerka w I LO

O nowatorskich metodach nauczania opowiadają też inni uczniowie Kazimierza Gmerka. Jedna z klas (Matura 1978 rok) podkreśla, że geograf był dla nich wzorem. Uczył nie tylko zjawisk geograficznych, ale też gospodarczych i społecznych. Profesor był od nich zaledwie 10 lat starszy, ale czuli, że był pasjonatem tego, co robił. Podobne wspomnienia ma Mieczysław Piotr Czerwiński-Mazur, były zastępca dyrektora konińskiego szpitala i absolwent I LO.

– To był wymagający nauczyciel. Chyba do końca życia zapamiętam mapki rysowane na kartce z pamięci, z dorzeczami do drugiego stopnia. Dzięki Profesorowi Gmerkowi geografia stała się ciekawa. Nigdy nie podchodziłem do tego przedmiotu jako do czegoś fascynującego. Wiadomo, warto wiedzieć gdzie co jest, ale Profesor mnie zaciekawił geologią, meteorologią, całą przyrodą

– mówi Mieczysław Piotr Czerwiński-Mazur.

- Jak myślę „Gmerek” to przychodzi mi do głowy wspomnienie mojego ostatniego spotkania z Profesorem na korytarzu szpitala i jakiś wewnętrzny żal, że nie poświęciłem mu więcej czasu

- dodaje.

Kazimierz Gmerek był legendą I Liceum. Stąd pomysł, aby upamiętnić go dla przyszłych pokoleń.

–Ta tablica będzie przypominać sylwetkę tego wielkiego człowieka

– podkreślała podczas uroczystości wicedyrektor Emilia Bugaj.

-  Znałem Profesora osobiście, chociaż nie byłem jego uczniem. Dobrze za to wyuczył geografii moją żonę, a potem przygotowywał syna na turystykę i rekreację. To taka postać w życiu miasta, którą trzeba uczcić

– dodał Witold Nowak, zastępca prezydenta Konina.

Po odsłonięciu tablicy absolwenci zaglądali do klasy geograficznej. Damian Kruczkowski, dyrektor Miejskiej Biblioteki Publicznej w Koninie oraz prezes Stowarzyszenia Absolwentów i Sympatyków I LO wspomina jedną, niecodzienną lekcję i pamiątkę, jaka mu po Kazimierzu Gmerku została.

- Kaziu miał bardzo dużo dystansu do siebie, do nauczania. Pamiętam sławetny sprawdzian, na który nic się nie nauczyliśmy. Wymyśliliśmy, że jak Profesor wejdzie do sali to wstaniemy i będziemy odmawiać „Ojcze nasz” w intencji sprawdzianu i w ten sposób zahamujemy te hekatombę, która miała za chwilę nastąpić. Kaziu wszedł, spojrzał na nas, stanął obok, zmówił z nami „Ojcze nasz” po czym poprosił o wyjęcie karteczek

– mówi Damian Kruczkowski.

- Mam osobisty żal do siebie i do czasu, którego nam zabrakło. Mam natomiast pamiątkę po Kaziu. Jeżeli ktoś zobaczy mnie w mieście na rowerze to niech wie, że to jest rower Kazia. Tak, jeżdżę rowerem Profesora Gmerka

– dodaje.

Do konińskiej biblioteki trafił również cały zbiór pamiątek po Kazimierzu Gmerku. Córki Profesora przekazały jego segregatory, materiały zbierane do doktoratu, a także zdjęcia z wyjazdów i foliogramy.